Rijksmap

Rijksmap › Ministerie van Financiën › DG Rijksbegroting › rapport

Inzicht in publiek geld (deel 2)

2019-09-12 · Algemene Rekenkamer · standaard ISSAI · Overige onderzoeksopdrachten

Open het rapport bij de bron Toon dit rapport in de interactieve Rijksmap

Waar gaat dit rapport over?

Officiële omschrijving

De positie van het parlement kan versterkt worden als ministers in hun begroting en jaarverslag meer informatie geven over de doelstellingen van beleid en bereikte resultaten. Ook als het over zaken... Handvatten voor verbetering kwaliteit en informatiewaarde De Algemene Rekenkamer houdt de huidige begrotingspresentatie van het kabinet, bekend onder de naam Verantwoord begroten, tegen het licht. In het rapport geven wij handvatten hoe Kamer en kabinet de kwaliteit en informatiewaarde van de rijksbegroting kunnen verbeteren, gebruikmakend van de huidige digitale mogelijkheden. Grote begrotingsartikelen beperken het budgetrecht van de Kamer Uit ons onderzoek blijkt hoe in de afgelopen 20 jaar voortdurend gezocht is naar verbetering van de hoofdstructuur van begrotingen van ministers en hun verantwoording over het gevoerde beleid. Knelpunten als het geringe aantal begrotingsartikelen, de matige verantwoording over kabinetsprioriteiten en het ontbreken van goed zicht op maatschappelijke resultaten komen aan bod. Relatief grote begrotingsartikelen beperken het budgetrecht van de Kamer, omdat de minister makkelijk met budgetten binnen zo’n artikel kan schuiven zonder toestemming van het parlement. Ondanks afspraken tussen kabinet en Tweede Kamer komen evaluaties over gevoerd beleid niet uit de verf. De Kamer heeft gebrekkig zicht welk deel van het rijksbudget vrij te besteden is. Daar staat tegenover dat digitalisering en dataportals [...]

Risicothema's

Governance en verslaggevingFinanciële, liquiditeits- en insolventierisico'sDigitale disruptie, nieuwe technologie en AI

Waarom deze indeling: De Algemene Rekenkamer analyseert twintig jaar beleidsbegroting (VBTB en Verantwoord Begroten) langs de vier begrotingsfuncties en stelt zeven knelpunten vast, waaronder matige verantwoording over kabinetsprioriteiten, beleidsconclusies en beleidsdoorlichtingen die niet uit de verf komen, en het geringe aantal begrotingsartikelen (van meer dan 600 naar circa 160) waardoor het parlement goedkeuring geeft aan zeer grote bedragen per artikel. Financieel raakt het aan het budgetrecht en de allocatie: meer dan 95 procent van de uitgaven ligt al vast door eerder aangegane verplichtingen, en het voorbeeld van de tolerantiegrenzen bij SZW laat zien hoe de artikelomvang doorwerkt in het rechtmatigheidsoordeel. Hoofdstuk 4.3 en 5.3 gaan over versnipperde data-portals en een digitale beleidsverantwoording als onderdeel van de begrotingscyclus.

Toegekend met een AI-model (Opus 5) op basis van de zestien thema's van Risk in Focus; niet door mensen gevalideerd. Om de labels beter te onderbouwen gaan we ze gefaseerd herbeoordelen met een tweede, onafhankelijk model van een andere aanbieder (OpenAI naast Anthropic); vanwege tokenlimieten gebeurt dat stapsgewijs. Ziet u een fout? Laat het weten.

Waar hoort dit rapport bij?

Ministerie
Ministerie van Financiën
Organisatieonderdeel
DG Rijksbegroting
Onderdeel volgens het rapport
directoraat-generaal Rijksbegroting
Bron
Algemene Rekenkamer
Toegepaste standaard
ISSAI
Datum
2019-09-12

Bronnen

Het rapport zelf
originele publicatie
Omschrijving
officiële omschrijving, overgenomen van de publicatiepagina
Risicolabels
toegekend met een AI-model (Opus 5) volgens de zestien thema's van Risk in Focus (ECIIA), niet door mensen gevalideerd
Indeling bij een onderdeel
rapportreview van de Rijksmap, op basis van de organisatie die in het rapport wordt genoemd
Bijgewerkt
augustus 2026

Andere rapporten over DG Rijksbegroting

Alle openbaar bekende rapporten over DG Rijksbegroting