Sociale zekerheid en flexibele arbeidsmarkt

De Algemene Rekenkamer deed vergelijkend onderzoek naar de eigen vangnetten van zelfstandigen en werknemers met flexibele of vaste contracten. Hiervoor zijn de... Waarom onderzochten wij dit? Met dit onderzoek wil de Algemene Rekenkamer een bijdrage leveren aan het debat over flexibilisering van de arbeidsmarkt en sociale zekerheid voor werkenden. Dit debat heeft begin dit jaar een nieuwe impuls gekregen door adviezen van de commissie-Borstlap en de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid. In zijn reactie hierop (11 november 2020) zegt het kabinet voorbereidingen te treffen waardoor het volgende kabinet deze adviezen verder kan oppakken. Wat zijn de belangrijkste conclusies? Een vijfde van de 1,9 miljoen werknemers met flexibele arbeidscontracten heeft geen vermogen of werkende partner om op te kunnen terugvallen bij inkomensverlies. Juist deze werknemers, die op tijdelijke contracten werken of hun geld verdienen als uitzend- of oproepkracht, hebben zo’n buffer het hardst nodig. Zij krijgen veel vaker dan de 4,8 miljoen werknemers met een vaste baan te maken met perioden van werkloosheid. Het onderzoek geeft meer inzicht in de samenstelling van de groep van 1,9 miljoen werknemers met flexibele contracten. Vergeleken met zelfstandigen en vaste werknemers zijn zij vaak zeer jong. Het merendeel van de werknemers met een flexibel contract is jonger dan 35 jaar. Toch is het niet zo dat [...]

Financiële, liquiditeits- en insolventierisico'sVeranderende wet- en regelgevingPersoneel, diversiteit en behoud van talent

Waarom deze indeling: De kern is de financiele weerbaarheid van werkenden en van het stelsel zelf: ongeveer 1 miljoen werkenden hebben minder dan 1.000 euro huishoudvermogen en geen verdienende partner, bij flexcontracten is dat 20% en bij uitzendkrachten 30%, en flexibilisering verschuift de financiering van premiegefinancierde uitkeringen naar bijstand uit algemene belastingmiddelen. Het wettelijk kader draagt die uitkomst rechtstreeks, met de verzekeringsplicht voor werknemers tegenover verzekeringsvrijheid voor zelfstandigen, de wekeneis van 26 uit 36 weken en de opbouw van arbeidsverleden, waardoor tweederde van de zelfstandigen geen recht heeft op een uitkering. Ook de positie van werkenden zelf is onderbouwd uitgewerkt, met minder scholing voor flexwerknemers zonder uitzicht op vast werk en een daardoor achterblijvende arbeidsproductiviteit.

Toegekend met een AI-model (Opus 5) op basis van de zestien thema's van Risk in Focus; niet door mensen gevalideerd. Om de labels beter te onderbouwen gaan we ze gefaseerd herbeoordelen met een tweede, onafhankelijk model van een andere aanbieder (OpenAI naast Anthropic); vanwege tokenlimieten gebeurt dat stapsgewijs. Ziet u een fout? Laat het weten.

Ministerie

Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid

Onderdeel volgens het rapport

directeur-generaal Sociale Zekerheid en Integratie

Bron

Algemene Rekenkamer

Toegepaste standaard

ISSAI

Datum

2020-12-09

Het rapport zelf

originele publicatie

Omschrijving

officiële omschrijving, overgenomen van de publicatiepagina

Risicolabels

toegekend met een AI-model (Opus 5) volgens de zestien thema's van Risk in Focus (ECIIA), niet door mensen gevalideerd

Bijgewerkt

augustus 2026